De adviserend artsen van de mutualiteiten kunnen het niet meer bolwerken... (12-12-2017)

De federale regering zet zwaar in op reïntegratietrajecten om langdurige zieken weer naar werk te begeleiden. In zo'n traject gaat een bedrijfsarts of een controlearts van het ziekenfonds in samenspraak met de langdurig zieke op zoek naar een job die hij of zij wél nog kan uitvoeren, al dan niet deeltijds.

Het probleem: de adviserend artsen van de mutualiteiten kunnen het niet meer bolwerken. Meer zelfs, steeds meer artsen van de mutualiteit zitten op dit moment zélf thuis of dreigen uit te vallen. Bij de CM is al één op de vijf artsen buiten strijd. 

Het is merkwaardig vast te stellen hoe sommige klachten inzake nutteloze administratieve overbelasting van deze artsen zo uit de pen van kinesitherapeuten zouden kunnen komen. Leest u zelf :

 

Enkele punten uit het manifest van de adviserend-artsen, dat aan het kabinet De Block werd overgemaakt:

"Ons groot probleem van vandaag is dat we als adviserend-artsen onze jobinhoud absoluut niet meer kunnen waarmaken. Heel wat contextuele factoren maken het ons zeer moeilijk tot onmogelijk om zowel inhoud als meerwaarde nog te realiseren: te weinig artsen, onvoldoende administratieve ondersteuning (middelen en personeel), mank lopende informatica die meer een hinderpaal vormt dan dat ze een ondersteuning biedt, eindeloze registraties…

Tegelijk zijn we verschoven van inhoudelijk naar meer vormelijk werk. We worden steeds meer overladen met taken zonder enige medische meerwaarde, waardoor de nuttig te besteden tijd steeds kleiner wordt. De kern van onze taak, met name de patiënt voor ons, geraakt ondergesneeuwd door een lawine van procedurele taken. Waar we vroeger als adviserend-arts een advies konden verlenen – op maat, empatisch, correct en rechtvaardig - krijgen we het gevoel dat nu enkel de cijfers en statistieken belangrijk zijn.

Onze autonomie brokkelt progressief af. Er is een vervaging van de bevoegdheidsgrenzen (diensten uitkeringen – adviserend-arts) ontstaan die soms problematisch is.

Als artsen willen we de kwaliteit van ons werk afmeten aan inhoudelijke parameters terwijl administratieve diensten kwaliteit afmeten aan procedurele parameters.

We willen komen tot een evenredige belasting per adviserend arts en pleiten voor quota, net zoals die wettelijk vastgelegd zijn voor bijvoorbeeld arbeidsgeneesheren.

Vandaar stellen wij dan ook de dringende eis aan u als overheid om met ons als beroepsgroep aan tafel te gaan zitten."